लोणच्याची गंमत

औरंगाबादच्या आमच्या घराच्या अंगणात आपोआप उगवलेलं एक आंब्याचं झाड आहे. या झाडाला दरवर्षी भरपूर कै-या लागतात. आणि मुख्य म्हणजे त्या लोणच्याला लागतात तशा आंबट आणि

कैरीचं लोणचं आणि तक्कू

उन्हाळ्यातला शेवटचा साठवणीचा पदार्थ म्हणजे कैरीचं टिकाऊ लोणचं. तोपर्यंत कैरीचं तात्पुरतं लोणचं, तात्पुरता तक्कू, किसवंती, कैरी-कांद्याचं लोणचं, कैरी-कांद्याची चटणी, मेथांबा, आंबा डाळ हे सगळे पदार्थ

कैरीची उडदामेथी

सध्या औरंगाबदला माहेरी आले आहे. चार-पाच दिवस राहणार आहे आणि माझ्या आवडीचे खास मराठवाडी असे शक्य तितके पदार्थ खाणार आहे. कालच मेघननं माझ्या बहिणीनं केलेला

कैरी कांद्याची चटणी आणि दोडक्यांच्या शिरांची चटणी

मराठी जेवणात, मुख्यतः कोकण वगळता इतर भागांतल्या जेवणात ताटातल्या डाव्या बाजुला खूप महत्व दिलं जातं. मराठवाडा आणि विदर्भात तर चटण्या-लोणच्यांसारख्या तोंडी लावण्यांची रेलचेल असते. आता

कैरीचं पारंपरिक पन्हं आणि पुदिना पन्हं

बेमोसमी पाऊस मधूनच हूल देत असला तरी उन्हाळा चांगलाच तापलाय हेही खरं. त्यामुळे आता दुपारच्या चहाऐवजी त्यावेळेला गारेगार कलिंगड (टरबूज) चिरून खावंसं किंवा लिंबू सरबत

आंबा डाळ आणि श्रीखंड

नुकताच गुढीपाडवा झाला. मराठी नवीन वर्षाचा पहिला दिवस. चैत्र महिन्याचाही पहिला दिवस. वसंत ऋतुची, आंब्यांची, कोकीळांची आणि उन्हाळ्याचीही चाहूल पाडव्याच्या आसपास लागते. आमच्या घराच्या शेजारी