डाएटसाठी चालतील असे पदार्थ

15036719_615172132022843_1362274204576290416_n

मी गेल्या आठवड्यापासून थोडंसं विचारपूर्वक खायचं ठरवलं आहे. म्हणजे खरंतर मी कधीच फार बेजबाबदारपणे खात नाही. पण तरीही वाढत्या वयानुसार गेल्या वर्षभरात ५-६ किलोंची कमाई केली आहे. त्यातले निदान २-३ किलो कमी करावेत असा प्रयत्न आहे. त्यामुळे गेल्या दहा दिवसांपासून मी नियमितपणे, व्यवस्थित खाते आहे.

डाएटिंग करताना पाळण्याचा महत्त्वाचा नियम म्हणजे कधीच क्रॅश डाएट करू नये. वजन खूप जास्त असेल आणि ते मनापासून कमी करण्याची इच्छा असेल तर वैद्यकीय तज्ज्ञांचा सल्ला घेणं कधीही उत्तम. याचं कारण मनानं केलेल्या, इंटरनेटवर वाचून केलेल्या डाएटमुळे शरीराची हानी होण्याची शक्यता असते. शास्त्रशुद्ध माहिती नसताना आहारातून काही पदार्थ वगळले तर डेफिशिअन्सी होऊ शकते. त्यामुळे मोठ्या प्रमाणावर वजन कमी करण्यासाठी तज्ज्ञांचाच सल्ला घ्या. मी जे डाएट करते आहे ते मी फार विचारपूर्वक करते आहे. शिवाय मला फारसं वजन कमी करायचं नाहीये तर हेल्दी खायचं आहे. त्यामुळे मी इथे जे डाएट शेअर करते ते संदर्भासाठी वापरा. त्यात आपल्या प्रकृतीनुसार, आपल्या शारीरिक समस्यांनुसार आणि वैद्यकीय तज्ज्ञांच्या सल्ल्यानुसार बदल करा.
प्रत्येकाची शरीरप्रकृती वेगळी असते, प्रत्येकाच्या खाण्यापिण्याच्या सवयी वेगळ्या असतात त्यामुळे सरसकट कुठलेच नियम सगळ्यांना लागू होत नाहीत.
आजची जी पोस्ट आहे त्यात मी काही हेल्दी रेसिपीज शेअर करणार आहे. गेल्या आठवड्याभरात मी जे पदार्थ खाते आहे त्यातल्या काही पदार्थांच्या अगदी सोप्या रेसिपीज शेअर करणार आहे.

चटपटे हरभरे किंवा चणे
साहित्य – १ वाटी भिजवून मऊ शिजवलेले हरभरे (हरभरे शिजवून त्यातलं पाणी गाळून घ्या. ते सूप किंवा आमटीत वापरा), १ लहान कांदा बारीक चिरलेला, १ लहान टोमॅटो बारीक चिरलेला, १-२ कमी तिखट हिरव्या मिरच्या बारीक चिरलेल्या, थोडीशी कोथिंबीर बारीक चिरलेली, अर्धा टीस्पून जिरेपूड, पाव टीस्पून लाल तिखट, अर्ध्या लिंबाचा रस, मीठ चवीनुसार
कृती – हरभरे फ्रीजमध्ये मस्त थंड करा. त्यात सगळं साहित्य घाला. लगेचच खा.

15027563_615171985356191_1767573786615262550_n

कोबी आणि पपनस कोशिंबीर
साहित्य – २ वाट्या लांब पातळ चिरलेला कोबी, १ वाटी सोललेलं पपनस, अर्ध्या लिंबाचा रस, अर्धा टीस्पून साखर, पाव टीस्पून जाड भरडलेले मिरी दाणे, थोडीशी बारीक चिरलेली कोथिंबीर, मीठ चवीनुसार
कृती – सगळं साहित्य एकत्र करा. लगेचच खा.

15027976_612960678910655_3948258700166116713_n

मूग-काकडी-डाळिंब सॅलड
साहित्य – प्रत्येकी १ वाटी मूग आणि मध्यम आकारात चिरलेली काकडी, अर्धी वाटी डाळिंबाचे दाणे, चवीनुसार मीठ आणि तिखट, थोडासा लिंबाचा रस
कृती – सगळं साहित्य एकत्र करा. लगेचच खा.

15107370_615172068689516_8505055392683547100_n

कुरमु-यांचा साधा चिवडा
साहित्य – पाव किलो कुरमुरे, अर्धी वाटी डाळं, हवे असल्यास अर्धी वाटी शेंगदाणे, भरपूर बारीक चिरलेला कढीपत्ता, २ टीस्पून लाल तिखट, १ टेबलस्पून तेल, मीठ चवीनुसार, ८-१० लसूण पाकळ्या बारीक चिरलेल्या (ऐच्छिक), मोहरी-हिंग-हळद
कृती – कुरमुरे कुरकुरीत होईपर्यंत मंद आचेवर भाजून घ्या. कढईत तेल गरम करा. त्यात मोहरी-हिंग घाला. त्यातच दाणे घाला. सतत हलवत परता. लाल होत आले की त्यात डाळं घाला. डाळं लाल झालं की त्यात लसूण घालून लाल करा. नंतर त्यात कढीपत्ता घाला, हळद-तिखट-मीठ घाला. चांगलं हलवा आणि कुरमुरे घाला. व्यवस्थित एकत्र करा. गॅस बंद करा.

15094450_615172215356168_6926909106747496070_n

पुदिना पराठा आणि पुदिना चटणी
पराठा साहित्य – १ ते दीड वाटी बारीक चिरलेली पुदिन्याची पानं, १ मोठा कांदा अगदी बारीक चिरलेला, २-३ कमी तिखट हिरव्या मिरच्या बारीक चिरलेल्या, चवीनुसार मीठ, २-३ वाट्या कणीक, भाजण्यासाठी साजूक तूप, नसेल तर तेलही चालेल.
कृती – पुदिन्याची पानं, कांदा, मिरची आणि मीठ एकत्र करा. चांगलं मिसळलं की त्याला थोडं पाणी सुटेल. त्यात कणीक घाला. घट्ट मळून घ्या. नेहमीच्या पोळ्यांच्या पिठापेक्षा थोडी घट्ट भिजवा. नेहमीसारखा पराठा लाटा. तव्यावर थोडंसं तूप लावून खमंग भाजा.
चटणी साहित्य – १ मध्यम आकाराची पुदिन्याची जुडी, त्याच्या अर्धी कोथिंबीर, अर्ध्या लिंबाचा रस, ४-५ हिरव्या मिरच्या, मीठ चवीनुसार
कृती – पुदिना आणि कोथिंबीर निवडून, धुवून, नीट निथळून घ्या. सगळं साहित्य एकत्र करून मिक्सरवर बारीक चटणी वाटा.
पराठा आणि चटणी खा.

15085531_615172092022847_8443951495275013912_n

पालक-बाजरी-नाचणी भाकरी
साहित्य – अर्धी जुडी पालक (निवडून, धुवून पाण्यात अर्धवट शिजवून घ्या. नंतर निथळा.), २ हिरव्या मिरच्या, ३-४ पाकळ्या लसूण, अंदाजे १ वाटी बाजरी आणि १ वाटी नाचणीचं पीठ (अंदाजे यासाठी की पालकाच्या मिश्रणात मावेल तसं पीठ घाला. बाजरी आणि नाचणी समप्रमाणात किंवा आवडीनुसार कमीजास्त करा.), किंचित मीठ
कृती – शिजवलेला पालक, मिरची आणि लसूण मिक्सरमधून बारीक वाटून घ्या. त्यात मावेल तसं पीठ घाला, चवीला किंचित मीठ घाला. पीठ चांगलं मळून नेहमीसारखी भाकरी करा. इतक्या साहित्यात मध्यम आकाराच्या ३-४ भाक-या होतात.

कांद्याच्या पातीचा घोळाणा
साहित्य – १ लहान जुडी कांद्याची पात (धुवून, कोरडी करून मध्यम आकारात चिरलेली, हवा असल्यास पातीचा कांदाही बारीक चिरा.) २ टीस्पून दाण्याचं कूट, अर्धा टीस्पून तिखट, मीठ चवीनुसार, १ टीस्पून तेल
कृती – चिरलेली कांद्याची पात आणि इतर साहित्य एकत्र करा. आवडत असल्यास लिंबाचा रस आणि साखरही घालू शकता.

15078638_615172168689506_7722971918702105799_n

हे पदार्थ करायला अतिशय सोपे आहेत. चवदार लागतात, करायला अतिशय कमी वेळ लागतो.

काही सोप्या टीप्स लक्षात ठेवा. हा कॉमन सेन्स आहे. जर नाश्त्याला पराठे, पोळी, भाकरी किंवा मिश्र पिठांची धिरडी असं खाल्लंत तर जेवताना उसळ किंवा घट्ट वरण खाच. मांसाहार करत असाल तर मासे आणि चिकन, अंडी खाऊ शकता. रोजच्या स्वयंपाकात एक पालेभाजी, एक फळभाजी, एक कडधान्य, एक डाळ वापराच. मांसाहारी असाल तर अर्थातच चिकन किंवा मासे. रेड मीट आणि शेलफिश (कोलंबी, कालवं, तिस-या) नेहमी खाऊ नये असं डॉक्टर सांगतात म्हणून मटन आणि शेलफिश क्वचित खा.

मला कुणीतरी प्रश्न विचारला होता की दुपारच्या जेवणात पोळी खाल्ली नाही तर अशक्तपणा येणार नाही का? तर त्या दिवशी मी नाश्त्याला २ पोळ्या खाल्ल्या होत्या. त्यामुळे जेवताना सॅलड, उसळ आणि ताक इतकं मला पुरे होतं. मी भातही पूर्ण बंद केलेला नाही. कारण मला स्वतःला भाताचे प्रकार खूप आवडतात. पण तो मी अगदी कमी म्हणजे फक्त एक वाटी खाते. काल रात्री मी एक वाटीभर चण्याचं सॅलड आणि एक मोठा बोल पालकाचं सूप घेतलं तर तेवढं मला पुरेसं होतं. रात्री मी एक संत्रं आणि ३ मोठे खजूर खाल्ले.

हेल्दी राहाण्यासाठी भुकेलं राहू नका. पण भरमसाठ खाऊही नका. पोटाला तडस लागेपर्यंत खाऊ नका. फळं, भाज्या, कोशिंबिरी, सॅलड्स, पनीर, प्रमाणात सुकामेवा, तेलबिया (शेंगदाणे, तीळ, सूर्यफूल), कडधान्यं, डाळी हे जास्त खा. ब्रेड, भाकरी, पोळी, भात हे कमी प्रमाणात खा पण पूर्ण बंदही करू नका. साखर आणि तेल (तूप, बटर, लोणी हेही) खूप कमी करा.
कायम मन मारून खाणं अशक्य आहे. अगदी कुठल्याही वयात अवघड आहे. त्यामुळे मध्यम मार्ग स्विकारणं हे सगळ्यात उत्तम. सगळं खा पण प्रमाणात खा. प्रत्येकाचं प्रमाण वेगवेगळं असतं हे लक्षात घ्या. आणि सगळ्यात महत्त्वाचं म्हणजे व्यायामाला पर्याय नाही. आठवड्यातून ५-६ दिवस व्यायाम कराच. मी आठवड्यातून ६ दिवस ४५ मिनिटं चालते आणि आठवड्यातून ३ दिवस १ तास योगासनं करते. व्यायाम हवाच हवा हे लक्षात घ्या.

So Happy Reading, happy Eating, Happy exercising!

सोशल नेटवर्किंगवर ही पोस्ट शेअर करताना या पेजचा जरूर उल्लेख करा.

#happyhealth #Healthiswealth #Healthyeating #dietplan #Mumbaimasala#हेल्दीखादेल्दीराहा #हेल्थइजवेल्थ #अन्नहेचपूर्णब्रह्म #Exerciseisamust

सायली राजाध्यक्ष

Advertisements

शेवग्याच्या पानांची भाजी

13417530_549953048544752_7686064234429723434_n

७ जून हा मृग नक्षत्राचा दिवस. खरं तर नक्षत्रं ही काही इंग्लिश कॅलेंडरवरून लागत नाहीत. पण मृग हे असं एक नक्षत्र आहे जे दरवर्षी ७ जूनलाच लागतं. मृग हे पावसाचं पहिलं नक्षत्र. पावसाची सुरूवात मृगापासून होते. मृग लागला की शेतकरीही पेरण्या करायला घेतो. ७ जून माझ्यासाठीही महत्त्वाचाच कारण या दिवशी माझा वाढदिवस असतो.
शेवग्याच्या शेंगा भारतातल्या सगळ्या प्रांतांमध्ये वापरल्या जातात. शेंगांची आमटी, शेंगांची मिरवणी, शेंगांची वाटण लावून केलेली कोकणी आमटी, शेंगांची मसालेदार भाजी, शेंगांचं पिठलं, शेवग्याच्या शेंगा घालून केलेली कढी हे तर आपण करत असतोच. शिवाय परवाच मी माझ्या मैत्रिणीकडे, शुभा गोखलेकडे शेवग्याच्या शेंगांचं सूप प्यायले होते. ते फारच चवदार होतं. शेवग्याच्या शेंगांना स्वतःची अशी एक अफलातून चव असते. दक्षिणेत अवियलमध्ये, सांबार करताना शेवग्याच्या शेंगा वापरल्या जातात. उत्तरेत साइजन की फल्ली या नावानं ओळखल्या जाणा-या शेवग्याच्या शेंगांची रस्सेदार बाजी केली जाते.
मृग नक्षत्राला शेवग्याच्या पानांची भाजी करण्याची प्रथा महाराष्ट्रातल्या ग्रामीण भागात आहे. शेवग्याच्या पानांची भाजी का? तर या पानांमध्ये विपुल पोषणमूल्यं असतात. पावसाळ्यातले संसर्ग टळावेत आणि तब्येत चांगली राहावी म्हणून शेवग्याच्या पानांची भाजी खाण्याची प्रथा असावी. मृग नक्षत्राला शेवग्याच्या पानांची भाजी करून त्याचा नेवैद्य दाखवण्याची पद्धत आहे. शेवग्याची भाजी बाजारात सर्रास विकत मिळत नाही, फार क्वचित दिसते. ही भाजी करायची असेल तर ती डायरेक्ट झाडावरूनच तोडावी लागते.
इंटरनेटवरून मिळालेल्या माहितीनुसार शेवग्याच्या पानांमध्ये संत्र्यापेक्षा सातपट अधिक व्हिटॅमिन सी असतं, गाजरापेक्षा चारपट अधिक व्हिटॅमिन ए असतं, दुधापेक्षा चारपट अधिक कॅल्शियम असतं, केळ्यापेक्षा तीनपट अधिक पोटॅशियम असतं आणि दह्यापेक्षा दुप्पट प्रथिनं असतात. शेवग्याच्या पानांमधल्या पोषणमूल्यांचा विचार केला तर ही भाजी किती पौष्टिक आहे हे आपल्या लक्षात येतं. मग ही भाजी जास्त का खाल्ली जात नाही? याचं कारण अज्ञान आणि दुसरं म्हणजे चव हे आहे. शेवग्याच्या शेंगा जितक्या चवदार लागतात तितकी भाजी चवदार लागत नाही. मी एकदा गोव्यात रवींद्र केळेकरांकडे ही भाजी खाल्ली होती. मला तेव्हा ती आवडली नव्हती. एक तर मला कोकणी पद्धतीनं केलेल्या पालेभाज्या विशेष आवडत नाहीत. फक्त ओलं खोबरं आणि मिरची-कांदा घालून केलेल्या भाज्या ब-याचदा पाणी घालून करतात आणि मग त्या पांचट लागतात. पण मला आता ही भाजी खाण्याचं महत्त्व कळतंय. मग आपण कटलेट्समध्ये, पराठ्यांमध्ये, आमटीमध्ये ही भाजी घालून थोडीशी पोषणमूल्यं वाढवू शकतोच की.
अन्न हेच पूर्णब्रह्मचे एक मित्र अभिजित कुपाटे यांची आजी मृग नक्षत्राला खास शेवग्याच्या पानांची भाजी करते. त्यांनी या भाजीची त्यांच्या आजीची रेसिपी पाठवली आहे. ती मी त्यांच्याच शब्दात शेअर करते आहे.
मृग राजाची चाहूल लागताच घरो-घरी बनणारी शेवग्याच्या पानांची भाजी आजही आमच्या ग्रामीण भागात मृग राजाला नैवद्य दाखवून आपल्या लेकरांना आणि परिवारातील सर्व सदस्यांना मृग / मिरग / मिरोगाच्या सुरूवातीला आजही कम्पलसरी खायलाच घालतात.

आय्य आज कसली भाजी हाय ग ?,
मिरोग चालू व्ह्तोय शेवग्याची भाजी हाय आज,
लहानपणी नाक मुरडून शेवग्याची भाजी खाना-या आम्हा चिल्या-पिल्याना आज्जी, पावसोळा चालू व्हायच्या अदुगर खावावी टणक आणि हुशार हुशील. पोटात बी दुखणार न्हायी. असं समजवायची.
नैवेद्य दाखवून मृगराजा खूश होवून भरपूर- विपुल पाऊस पडो अशी आख्यायिका इकडे असली तरी खरंतर विविध पोषणमुल्ये शेवग्याच्या पानात इतर कोणत्याही हिरव्या पालेभाजीपेक्षा जास्त प्रमाणात आढळतात. पाऊस आणि पूर येवून पाणी दुषित होवून त्याचे वाईट परिणाम होऊ नयेत यासाठी प्रबंध म्हणून ह्या भाजीचा खटाटोप असावा. विक्रीसाठी बाजारपेठेत आजतागायत शेवग्याची पाने भाजी म्हणून आढळत नाही.

आम्ही मित्र मंडळी सोलापूरला मित्राच्या शेतात शेवगा बघून ढीगभर पानं वर्बाडून काकूना करा ह्याची भाजी म्हणून विनंती केलेली. जुन्नर तसच सोलापूर भागातील मित्रमंडळीना हा भाजीचा प्रकार परिचित नाही. कदाचित तिकडे नदीला कमी पाऊस आणि पूर येवून पाणी दूषित होण्याचे प्रमाण कमी असेल!

तर कशी बनवितात आज्जीनं सांगितलेली शेवग्याच्या पानांची भाजी –

साहित्य – १ ओंजळ शेवग्याची ताजी गडद हिरवी पाने, १ वाटी तुरडाळ, १ कांदा, खाद्य तेल, चवीपुरते तिखट-मीठ, मोहरी, ७-८ पाकळ्या लसूण

कृती – एकदम सोप्पीय, डाळ-मेथीची भाजी करतात तशीच फक्त मेथीऐवजी शेवग्याची पाने वापरावीत.

१) शेवग्याच्या छोट्या देठांसहित पाने खुडून घ्यावीत .
२) पाने चिरून तूर डाळीसहित कमी पाण्यात उकडून घ्यावीत.
३) नंतर जास्तीचे पाणी काढून कांदा मोहरी फोडणी द्यावी. त्यातच लसूण घालून लाल करावा.
४) तिखट मीठ टाकून भाजी परतून घ्यावी.
५) एक वाफ आणावी.
ज्वारीच्या भाकरीबरोबर किंवा गरम भातासोबत गरम गरम खाऊन घ्यावी.

या पोस्टमध्ये अभिजितच्या आजीचा तर फोटो आहेच. शिवाय अभिजितच्या बायकोनं नंतर पुण्यात केलेल्या भाजीचे फोटोही आहेत.
तेव्हा करून बघा. कशी झाली तेही नक्की कळवा.

सायली राजाध्यक्ष

उंबरांची आमटी

13102626_533565470183510_2564177057547579889_n

मराठवाड्यात ब्राह्मणसदृश जातींमध्ये पूर्वी मांसाहाराचं प्रमाण नगण्य होतं. मांसाहार हा प्रथिनांची गरज पूर्ण करणारा मोठा आणि महत्त्वाचा स्त्रोत आहे. शिवाय मराठवाड्यात वरण फक्त तुरीच्या डाळीचं केलं जायचं आणि तेही खूप पातळ अगदी रस्समसारखं. उडदाची डाळही फार कमी वापरली जायची. मग प्रथिनांची गरज भागवण्याकरता भाजीत, आमटीत चणा डाळीच्या पिठाचे गोळे किंवा उंबरं सोडण्याची प्रथा आली असावी. कारण हरभरा डाळ हा प्रथिनांचा मोठा स्त्रोत आहे. शिवाय या आमट्यांचा जो बेस आहे त्यातही कणीक, डाळीचं पीठ, दाण्याचा कूट वापरला जातो. माझ्या माहेरी आई जहाल तिखट खाणारी. पण बाबा, आजी, आजोबा फारसं तिखट न खाणारे. मी शाळेत असताना बाबांचे मित्र आणि माझी मैत्रीण संपदाचे वडील सुरेश मंगीराज यांच्या घरी मी बरेचदा जात असे. एकदा मंगीराज काकूंनी झणझणीत अशी उंबरांची आमटी केली होती. ती मी आमच्या घरी कधी खाल्ली नव्हती. मला ती प्रचंड आवडली होती. या पेजच्या निमित्तानं मी आता असे काही आमच्या घरातही न होणारे पदार्थ करून बघते आहे. आजची रेसिपी आहे उंबरांची आमटी

उंबरांची आमटी

आमटीचं साहित्य – २ टीस्पून बेसन, २ टीस्पून कणीक, २ टीस्पून काळा मसाला, १ टेबलस्पून दाण्याचं कूट, १-२ टीस्पून तिखट, मीठ चवीनुसार, ७-८ लसूण पाकळ्या ठेचलेल्या, १ टेबलस्पून तेल, मोहरी, चिमूटभर हिंग, ५-६ कढीपत्त्याची पानं, थोडीशी बारीक चिरलेली कोथिंबीर

उंबरांच्या पारीसाठीचं साहित्य – ३ टेबलस्पून बेसन, तीन टेबलस्पून कणीक, अर्धा टीस्पून तिखट, अर्धा टीस्पून तेल, मीठ चवीनुसार हे सगळं साहित्य एकत्र करून घट्ट पीठ भिजवा.

सारणाचं साहित्य – २ मध्यम कांदे बारीक चिरलेले, अर्धी वाटी सुकं खोबरं, १ टीस्पून खसखस, अर्धी वाटी बारीक चिरलेली कोथिंबीर, १ टीस्पून काळा मसाला, मीठ चवीनुसार (मीठ बेतानं घाला, कारण आमटीतही आणि वर पारीतही मीठ आहे.) १ टीस्पून तेल

आमटीची कृती –
१) कढईत तेल चांगलं गरम करा. त्यात मोहरी घालून तडतडू द्या.
२) मोहरी तडतडली की त्यात हिंग घाला. आता त्यात लसूण ठेचून घाला. कढीपत्ता घाला.
३) लसूण जरासा लाल झाला की त्यात कणीक आणि डाळीचं पीठ घाला आणि मंद आचेवर खमंग वास येईपर्यंत भाजा.
४) पीठ भाजलं गेल्याचा खमंग वास यायला लागला की त्यात दाण्याचं कूट आणि काळा मसाला घाला आणि थोडंसं परता.
५) नंतर त्यात साधारणपणे ४-५ फुलपात्रं पाणी घाला. पाणी हळूहळू घालत जा म्हणजे त्यात गुठळ्या होणार नाहीत. पाणी घातल्यानंतर गॅस मोठा करा.
६) पाण्यात मीठ, तिखट, काळा मसाला घाला. पाण्याला चांगली उकळी येऊ द्या. त्यात कोथिंबीर घाला.

सारणाची कृती –
१) कढईत तेल गरम करा. त्यावर कांदा घाला. मंद आचेवर चांगला गुलाबी होईपर्यंत शिजू द्या. कांदा मऊ शिजला पाहिजे पण लाल होता कामा नये.
२) कांदा शिजला की खोबरं आणि खसखस घाला. मध्यम आचेवर सतत परतत खोबरं लाल होऊ द्या. गॅस बंद करा.
३) त्यात कोथिंबीर, काळा मसाला आणि मीठ घाला. सारण गार होऊ द्या.

उंबरांची कृती –
१) अर्ध्या लिंबाएवढं पीठ घेऊन हातावर त्याची चपटी पारी करा. त्या पारीत १ टीस्पून सारण भरा.
२) मोदकांना पाकळ्या करतो तशा करून लहान लहान उंबरं करून घ्या. अशी सगळी उंबरं करा.

उंबरांच्या आमटीची कृती –
१) येसर आमटी उकळायला लागली की त्यात ही उंबरं सोडा.
२) मंद आचेवर चांगलं शिजू द्या. शिजल्यावर ही उंबरं फुलून आमटीत वर येतात. ही आमटी भाकरीबरोबर, भाताबरोबर, अगदी नुसतीही उत्तम लागते.

ही आमटी झणझणीतच छान लागते. तेव्हा सारणात आपल्या आवडीनुसार मसाल्याचं प्रमाण वाढवा. मी आमच्या घरच्या चवीनं मध्यम तिखट केली होती.

सायली राजाध्यक्ष

भारतीय लोणचं दिवस

गेली काही वर्षं प्रत्येक गोष्टीचा एखादा खास दिवस ठरवण्याची पद्धत रूळते आहे. आणि ही पद्धत मला आवडते. निदान त्यामुळे त्या विषयावर किती तरी चर्चा होते. म्हणजे २१… Read more “भारतीय लोणचं दिवस”